1. Dom i ogród Hobby Rolnictwo Homesteading: Butelkowanie piwa z domowego piwa
Backyard Homesteading All-in-One For Dummies

Todd Brock

Butelkowanie homebrew nie jest trudną procedurą, ale wielu piwowarów często drwi z niego jako nudnego w najgorszym i co najwyżej nudnego. Ale dla milionów ludzi, którzy warzą piwo w domu, butelkowanie stanowi jedyną opcję pakowania gotowego napoju, co czyni go obowiązkowym krokiem w procesie parzenia piwa.

Amerykański przemysł piwowarski w dalszym ciągu pakuje piwo - choć na ograniczonych rynkach - w różnorodne butelki zwrotne o pojemności 7, 12, 16 i 22 uncji oraz ćwiartki; skontaktuj się z lokalnym sprzedawcą piwa. Możesz łatwo kupić nowe butelki o pojemności 12 i 22 uncji w sklepach z zaopatrzeniem homebrew, ale koszt jest czasem wygórowany, głównie ze względu na koszt wysyłki.

Korzystanie z większych butelek jest sposobem na przyspieszenie procesu butelkowania, a także uwolnienie cię od znoju. Im więcej piwa mogą pomieścić butelki, tym mniej potrzebujesz butelek. Na przykład, aby butelkować całą 5-galonową porcję piwa w butelkach o pojemności 7 uncji, musisz wyczyścić, napełnić i zakręcić ponad 90 z nich. Z drugiej strony, jeśli używasz butelek o pojemności 22 uncji, potrzebujesz tylko 30 z nich.

Oto kroki dla brygady rozlewniczej:

  1. Napełnij wannę użytkową lub inny wyznaczony zbiornik odkażający wystarczającą ilością zimnej wody, aby przykryć zanurzone butelki, dodając wybielacz lub inny środek odkażający zgodnie ze wskazówkami producenta.

  2. Zanurz tyle butelek, ile potrzebujesz, aby pomieścić pełną partię 5 galonów piwa.

Przed zanurzeniem ich w roztworze odkażającym upewnij się, że twoje butelki nie zawierają szumowiny. Każda butelka z wysuszoną lub żywą osadą na dnie musi zostać oddzielnie odszorowana środkiem czyszczącym, takim jak fosforan trisodowy (TSP), przed zdezynfekowaniem.

Możesz napełnić i zanurzyć butelki w mniej niż połowę czasu, jeśli włożysz do nich słomkę do picia; słoma umożliwia wydostawanie się powietrza z butelki przez słomkę zamiast powolnego bulgotania przez otwór (wystarcza tutaj rura do butelkowania z odłączonym zaworem).

  3. Pozostaw butelki do namoczenia przez co najmniej pół godziny (lub czas niezbędny zgodnie ze wskazówkami paczki).

  4. Podczas namaczania butelek rozpuść 3/4 szklanki dekstrozy w pół litra wody w jednym z rondli, przykryj roztwór i umieść go na palniku na małym ogniu.

  5. Włóż nakrętki butelek do drugiego rondla, napełnij patelnię wystarczającą ilością wody, aby pokryła wszystkie nakrętki, i umieść patelnię na innym palniku na małym ogniu.

Nałóż tyle kapsli na tyle butelek, ile masz namoczenia, a także kilka dodatkowych; lepiej jest mieć za dużo sterylizowanych zakrętek gotowych do rozlewania do butelek, niż mieć za mało.

  6. Poczekaj, aż oba patelnie się zagotują, usuń je z ognia i pozwól im ostygnąć.

  7. Po namoczeniu butelek przez pół godziny podłącz płukacz do butelki do kranu nad wanną odkażającą.

  8. Jedną dłonią nad otworem (aby się nie wytrysnąć), włącz gorącą wodę.

Po początkowym rozpyleniu myjka do butelek utrzymuje ciśnienie wody, dopóki butelka nie zostanie opuszczona na trzonek i zepchnięta w dół.

  9. Rozpocznij czyszczenie butelek jeden po drugim za pomocą szczotki do butelek, a następnie spuść środek dezynfekujący, opłucz butelki płukaczem do butelek i pozwól im wyschnąć na powietrzu.

Kontynuuj ten krok, aż wszystkie butelki będą czyste.

Sprawdź wizualnie każdą butelkę pod kątem czystości, a nie tylko zakładaj, że wszystkie są czyste.

Cztery tuziny wolnostojących butelek tworzą jeden efekt łamliwego efektu domina. Zawsze wkładaj oczyszczone butelki z powrotem do sześciopakowych pojemników lub tekturowych skrzynek, aby uniknąć pogorszenia i łatwego do uniknięcia wypadku.

  10. Opróżnij wannę użytkową wody do czyszczenia butelek.

  11. Umieść wiadro do butelkowania w wannie i napełnij je wodą oraz wybranym środkiem dezynfekującym.

  12. Umieść wąż do butelkowania, rurkę do butelkowania i butlę areometru w wiadrze do butelkowania i pozwól im się moczyć przez pół godziny (lub zgodnie ze wskazówkami środka dezynfekującego).

  13. Gdy sprzęt do butelkowania nasiąknie, wyjmij wciąż zakryty fermentor z miejsca spoczynku i umieść go na stabilnym stole, blacie lub powierzchni roboczej około 3 lub 4 stóp nad ziemią.

W tym momencie musisz skonfigurować swoją stację rozlewniczą, upewniając się, że masz pod ręką mieszankę cukru gruntującego (wciąż w rondlu), nakrętki do butelek, kapsel, butelki i areometr z butlą.

Jeśli butelkujesz napar bezpośrednio z głównego fermentora, chcesz już wykonać odczyt areometru, aby potwierdzić zakończenie fermentacji. Jeśli butelkujesz z drugiego fermentora (szklany butla), niekompletna fermentacja nie stanowi problemu i możesz wykonać odczyt areometru (w celu ustalenia ostatecznej grawitacji i zawartości alkoholu), gdy piwo spływa do wiadra do butelkowania.

  14. Po pół godzinie spuść roztwór dezynfekujący z wiadra do butelkowania przez króciec na dnie. Po opróżnieniu wiadra dokładnie wypłucz pozostałe elementy wyposażenia (wąż, rurkę do butelkowania) wraz z butelkami i nakrętkami i zanieś je do stacji rozlewniczej.

  15. Umieść wiadro do butelkowania na podłodze bezpośrednio pod fermentorem i podłącz plastikowy wąż do króćca w fermentorze, umożliwiając zawieszenie drugiego końca węża wewnątrz wiadra do butelkowania.

Jeśli inicjujesz procedury butelkowania ze szklanego butli, nie możesz polegać na wygodzie czopa do odprowadzania piwa. Musisz użyć trzciny i wypić napar.

  16. Wlej mieszaninę dekstrozy i wody do wiadra do butelkowania.

Rozpuszczony cukier kukurydziany miesza się z piwem, gdy piwo spływa z fermentora do wiadra do butelkowania. Po butelkowaniu piwa ten cukier staje się kolejnym źródłem pożywienia dla kilku komórek drożdży, które nadal pozostają w cieczy. Gdy drożdże zużywają cukier, powoduje on nasycenie piwa w butelce. W końcu drożdże znów zapadają w stan uśpienia i tworzą cienką warstwę osadu na dnie każdej butelki.

Jeśli przypadkiem butelkujesz partię piwa, które nie jest w pełni sfermentowane lub w jakiś sposób dodajesz zbyt dużo dekstrozy podczas butelkowania, możesz z pierwszej ręki dowiedzieć się, co może zrobić bałagan eksplodujący butelki. Nadmiar cukru (dodany cukier kukurydziany lub pozostałości maltozy z niedokończonej fermentacji) przekarmia drożdże w zamkniętej butelce. Gdy nigdzie nie ma ciśnienia, szkło daje się przed kapslem. Kaboom! Bałagan! Nie przepełniaj. (Użyj nie więcej niż 3/4 szklanki dekstrozy w 5 galonach piwa).

  17. Otwórz kurek fermentora i pozwól, aby całe piwo wpadło do wiadra do butelkowania.

Nie próbuj odzyskiwać każdej ostatniej kropli z kadzi przechylając ją, gdy piwo spływa z kranu. Czop jest celowo umieszczony około cala nad dnem kadzi fermentacyjnej, tak aby wszystkie wydane drożdże i różne opady pozostały w tyle.

  18. Po ostatnim spuszczeniu piwa zamknij króciec, wyjmij wąż i wypłucz go.

Unikaj rozpryskiwania i napowietrzania piwa podczas butelkowania. Wszelkie utlenianie, które podnosi teraz piwo, można później spróbować. Fuj

  19. Ostrożnie umieść wiadro do butelkowania w miejscu, w którym znajdował się fermentator, podłącz przepłukany wąż do króćca wiadra do butelkowania i przymocuj rurkę do butelek do drugiego końca węża.

  20. Ułóż wszystkie butelki na podłodze bezpośrednio pod wiadrem do butelkowania (trzymając je wszystkie w kartonowych pojemnikach lub skrzyniach, aby uniknąć pęknięcia i rozlania).

  21. Otwórz czop na wiadrze do butelkowania i zacznij napełniać wszystkie butelki.

Delikatnie dociśnij rurkę butelkującą w dolnej części każdej butelki, aby rozpocząć przepływ piwa. Napełnienie butelki może chwilę potrwać, ale proces zawsze wydaje się przyspieszać, gdy piwo zbliża się do szczytu. Zwykle odrobina piany pędzi na górę butelki; nie martw się! Gdy tylko wyjmiesz tubkę do butelkowania, poziom cieczy w butelce spadnie.

  22. Wyjmij rurkę z każdej butelki po tym, jak pianka lub płyn dotrze do górnej części butelki.

Ten rysunek pokazuje, jak pełne mają być Twoje butelki.

poziom butelki homebrew

Po wyjęciu tubki do butelkowania z butelki poziom piwa spada do około cala poniżej otworu. Homebrewers mają różne opinie na temat tego, ile przestrzeni powietrznej (lub powierzchni) jest potrzebne. Niektórzy twierdzą, że im mniejsza przestrzeń powietrzna, tym mniej utleniania może wystąpić. Inni twierdzą, że jeśli nie masz prawidłowego ullage, piwo nie może prawidłowo się nasycić. Zasadniczo, jeśli wygląda jak przestrzeń w butelkach piwa z komercyjnych browarów, idź z tym!

  23. Po całkowitym opróżnieniu wiadra do butelkowania zamknij czop, wyjmij wąż, wrzuć go do wiadra i odłóż wszystko na bok do czyszczenia po zakończeniu wszystkich procedur butelkowania.

  24. Umieść wszystkie butelki na blacie lub powierzchni roboczej. Umieść nakrętkę na każdej butelce, umieść butelki w nakrętce (pojedynczo) i powoli i równomiernie pociągnij za uchwyt lub dźwignie wlewowe.

Możesz wykonać to zadanie, gdy tylko każda butelka jest pełna jako ubezpieczenie od wszystkiego, co może pójść nie tak, gdy pełne butelki twojego cennego napoju siedzą otwarte. Capper na ławce, jak pokazano na tym rysunku, jest wolnostojący i może być przymocowany do powierzchni roboczej (na stałe, jeśli chcesz), co pozostawia jedną rękę wolną, aby trzymać butelkę stabilnie.

kapsel do butelek

Zarówno cappery w kształcie ławki, jak i dwa uchwyty są wyposażone w małe magnesy w głowicy nasadki zaprojektowane do przytrzymywania i wyrównywania nasadki podczas rozpoczynania zaciskania. Wielu piwowarów domowych nie ufa magnesowi, aby utrzymywał nakrętki w jednej linii i woli osadzać je na butelkach ręcznie.

Czasami czapka może niepoprawnie zaciśnąć. Jeśli podejrzewasz, że korek nie był dobrze uszczelniony, przechyl butelkę na bok i sprawdź, czy nie ma wycieków. Jeśli zauważysz, że masz przeciek, pociągnij za czapkę i załóż ją. (Gotowałeś dodatki - prawda?)

  25. Hodowla domowa musi przejść dwutygodniową fazę kondycjonowania, więc przechowuj płynny lukr w chłodnym, ciemnym miejscu (takim jak to samo miejsce, w którym trzymałeś fermentor).

W tej fazie pozostałe komórki drożdży żerują na dekstrozie i nasycają piwo swoim węglem.

Wkładanie naparu do lodówki nie jest dobrym pomysłem - przynajmniej przez pierwsze dwa tygodnie - ponieważ niskie temperatury hamują aktywność karbonatyzacji drożdży. Cel na pięćdziesiąt stopni Fahrenheita.

  26. Dokładnie spłucz sprzęt do zaparzania w gorącej wodzie i przechowuj w miejscu, które jest stosunkowo wolne od kurzu i pleśni. Możesz nawet przejść ten dodatkowy krok i uszczelnić cały sprzęt w worku na śmieci o dużej pojemności.

Po dwóch tygodniach sprawdź, czy butelki się wyjaśniły (ustąpiło drożdżowe zmętnienie). Schłodź butelkę lub dwie do testowania smaku. Jak każde piwo komercyjne, przed wypiciem trzeba zlać homebrew, nie tylko w celu uwolnienia nasycenia dwutlenku węgla i aromatów piwa, ale także w celu wlania czystego piwa. Picie domowego piwa z butelki pobudza osad, tworząc mgliste piwo.

  1. Dom i ogród Hobby Rolnictwo Homesteading: Wytrawianie i solenie
Backyard Homesteading All-in-One For Dummies

Todd Brock

Marynowanie stosuje się do szerokiej gamy produktów spożywczych, w tym owoców i warzyw. Chociaż wytrawianie nie jest dziś zbyt często praktykowane, nie zapomnij o tym satysfakcjonującym procesie dla swojej zagrody na podwórku. Marynowanie to świetny sposób na zachowanie części zbiorów w ogrodzie.

Ten artykuł zawiera omówienie wytrawiania, opis składników, przyborów i zastosowanych metod. W mgnieniu oka przygotujesz łatwe do przygotowania marynowane jedzenie i przyprawy, które zachwycą kubki smakowe i pozwolą ci cieszyć się tym niesamowitym plonem cukrów (i innych warzyw) przez cały rok.

Przejrzyj trawiące składniki

Marynowanie zachowuje żywność w roztworze solanki, mocnej mieszaninie wody, soli, octu, a czasem cukru lub innego środka słodzącego, takiego jak syrop kukurydziany. Solenie nadaje warzywom marynowaną teksturę i smak, którego szukasz.

Niektóre przepisy (zwykle starsze) zawierają krok solanki przed faktycznym konserwowaniem. Inne przepisy na piklowanie dodają roztwór solanki do surowego warzywa, a solenie odbywa się w sterylnym słoju do konserw, który stoi na półce. Te przepisy mają ogólnie zalecenie na ile tygodni czekać na najlepszy smak.

Cztery podstawowe składniki do marynowania to sól, ocet, woda oraz zioła i przyprawy. Używaj wysokiej jakości składników, aby uzyskać najlepsze wyniki.

Idealna równowaga soli, octu, wody oraz ziół i przypraw bezpiecznie chroni marynowane jedzenie. Możesz osiągnąć tę równowagę, dokładnie odmierzając składniki i postępując zgodnie z każdym krokiem przepisu.

Sól

Sól jest stosowana jako środek konserwujący. Dodaje potrawom smaku i kruchości, zwłaszcza marynat. Użyj czystej, granulowanej soli bez dodatków. Dopuszczalne sole to sól trawiąca i konserwowa (sól drobnoziarnista nie zawierająca dodatków), sól koszerna i sól morska, sól wytwarzana z odparowanej wody morskiej.

Nie wszystkie sole koszerne są takie same. Dwie najpopularniejsze marki, Diamond i Morton, różnią się pod wieloma względami, w tym (wierzcie lub nie) ich słoność! Dodaj ten sam pomiar dla każdej marki do dwóch przepisów, które poza tym są identyczne; różnica nie tylko Cię zaskoczy, ale może nawet zrujnować niektóre przepisy na trawienie. Nie wdając się w techniczne kwestie dotyczące tego, jak każda firma wytwarza sól (co stanowi różnicę), musisz wiedzieć, że: koszerna sól Mortona smakuje prawie dwa razy bardziej słony niż produkt Diamond. Przy stosowaniu soli koszernej Morton w przepisach zaleca się stosowanie przepisanej ilości, wiedząc, że może być konieczne dodanie szczypty więcej niż pomiar stołu lub soli trawiącej. Jeśli masz pod ręką sól koszerną Diamentową, podwoj przepisaną ilość, aby zachować gotowość smaku.

Dodatki w soli powodują zmętnienie cieczy. Zawsze czytaj etykietę składnika na pojemniku na sól, aby upewnić się, że nie zawiera ona dodatków. Sole nie nadają się do solenia i wytrawiania

  • Sól stołowa i sól jodowana: zawierają środki przeciwzbrylające, dodatki, które zapobiegają sklejaniu się soli. To zmętnia twój płyn. Jod przyciemnia jedzenie. Sól kamienna: sól kamienna chroni drogi przed lodem i nie jest przeznaczona do spożywania. W lodówce jest w porządku, ponieważ nigdy nie dotyka jedzenia. Substytuty soli: Produkty te zawierają mało sodu lub nie zawierają go wcale.

Ocet winny

Ocet to cierpki płyn, który zapobiega rozwojowi bakterii. Do wytrawiania należy używać octu o kwasowości 5 procent. Jeśli poziom kwasowości nie jest podany na etykiecie, nie używaj octu - moc kwasu może nie być wystarczająca do bezpiecznego przechowywania żywności.

Preferowanym ocetem do marynowania jest destylowany biały ocet, który ma ostry, cierpki smak, utrzymuje kolor potraw i jest stosunkowo niedrogi. Aby uzyskać łagodniejszy smak, możesz zastąpić ocet jabłkowy. Pamiętaj jednak, że użycie octu cydrowego zmieni ogólny kolor gotowej żywności, nie zawsze na lepsze. Niepoprawne szare lub brązowe rezultaty mogą być spowodowane niewłaściwym rodzajem octu.

Aby uniknąć mętnych ogórków, użyj octu, który jest czysty z osadu. Octy jabłkowe i cydrowe często mają osad, a ty możesz nawet zobaczyć pływające wokół rzeczy. Co powoduje osad? Octy, które nadal zawierają matkę, nieszkodliwą bakterię, która tworzy ocet, ale także powoduje tworzenie się osadów na dnie butelki.

Nigdy nie rozcieńczaj ani nie zmniejszaj ilości octu w przepisie. Aby zapewnić bezpieczny produkt, solanka musi mieć odpowiedni poziom kwasowości. Nigdy nie używaj octu o kwasowości mniejszej niż 5 procent.

Jeśli smak jest zbyt cierpki, dodaj 1/4 szklanki granulowanego cukru na każde 4 szklanki octu. Traktowanie smaków w ten sposób nie zakłóci równowagi twojego octu. Jeśli nie lubisz smaku podczas przygotowywania przepisu, wypróbuj inny przepis. Nie zapomnij zanotować swoich zmian na karcie przepisu!

woda

Miękka woda to najlepsza woda do twojego roztworu solanki. Zbyt dużo żelaza w wodzie może powodować odbarwienie gotowego produktu. Woda destylowana, woda ze wszystkimi minerałami i innymi zanieczyszczeniami jest również dobrym wyborem. Jeśli używasz wody z kranu, upewnij się, że jest dobrej jakości do picia; jeśli nie smakuje ci dobrze, nie będzie smakować lepiej w twoim jedzeniu. Unikaj także używania wody gazowanej.

Zioła i przyprawy

Użyj dokładnej ilości ziół lub przypraw wymaganych w przepisie. Jeśli twój przepis wymaga świeżego zioła, użyj świeżego zioła. Jeśli twój przepis wymaga suszonej przyprawy, użyj tej o silnym aromacie.

Przyprawy do marynowania to mieszanki wielu przypraw, w tym ziela angielskiego, liści laurowych, kardamonu, cynamonu, goździków, kolendry, imbiru, gorczycy i pieprzu. Są mieszane przez producenta i różnią się smakiem. Chociaż przyprawy te są na ogół całe i dlatego są dobre dla hodowców, najlepiej kupować świeże, nowe przyprawy każdego roku, zanim zaczniesz konserwować.

Brining Education

Proces solenia jest kluczową częścią procesu wytrawiania, ponieważ wykonuje on następujące ważne rzeczy:

  • Pod względem chemicznym wyciąga naturalne soki i zastępuje je roztworem słono / octu, dzięki czemu warzywa mają znajomy marynowany smak i konsystencję. Wyciąga sok i cukier z żywności, tworząc kwas mlekowy, kwas gorzki o smaku gorzkim. Ten kwas mlekowy służy jako środek konserwujący w marynowanych potrawach. Ponieważ roztwór solanki zazwyczaj zawiera ocet (kwas), bezpiecznie przekształca żywność o niskiej kwasowości (o pH powyżej 4,6) w żywność o wysokiej kwasowości (o pH 4,6 lub mniej), dzięki czemu jest bezpieczna dla wody - kąpiel w puszce. (Dlatego musisz przygotować przepis w formie, w jakiej jest napisany, a nie modyfikować kwot).

Jak wspomniano wcześniej, czasami solisz warzywa przed konserwowaniem; innym razem dodajesz roztwór solanki do surowych warzyw i pozwalasz na solenie w słoju do konserw. W poniższych sekcjach wyjaśniono, jak przygotować warzywa dla każdego.

Świeże (lub surowe) pakowanie: Dodawanie solanki do surowych warzyw

W tej metodzie umieszczasz świeże surowe warzywa w przygotowanych słoikach, a następnie przykrywasz je gorącym smakowym płynem, zwykle pikantnym octem, i przetwarzasz wypełnione słoiki w pojemniku z kąpielą wodną. Aby proces trawienia przebiegał równomiernie, upewnij się, że warzywa są całkowicie zanurzone w roztworze solanki. Większość przepisów w tym rozdziale wymaga surowego pakowania.

Całkowite wstępne przygotowanie

W tej metodzie gotujesz jedzenie całkowicie przed napełnieniem słoików. Poniższy przepis na smakołyki jest wstępnie przygotowany przed konserwowaniem. Smak smakołyków jest obecny przed dodaniem go do słoików i jest gotowy do spożycia po ugotowaniu.

Solenie przed konserwowaniem

W przypadku wcześniejszego smażenia warzyw czas, przez jaki pozwalasz namoczyć warzywa, może zmieniać się w dowolnym miejscu, od kilku godzin do kilku tygodni. Twój przepis zawiera szczegółowe informacje. Oto, co musisz wiedzieć o tych długich lub krótkich solankach:

  • Długa solanka: ten proces jest przede wszystkim stosowany do produkcji ogórków. Warzywa pozostają w solance od pięciu dni do sześciu tygodni. Roztwór solanki jest dość ciężki z solą i może zawierać ocet i przyprawy. Żaden przepis w tym rozdziale nie wymaga długiej solanki. Krótka solanka: Okres namaczania dla tej metody wynosi 24 godziny lub krócej. Postępuj zgodnie z przepisami, aby uzyskać odpowiednie proporcje w roztworze solanki. Używasz krótkiej solanki do Sweet Pickle Relish oraz Chlebu Z Cukinii i Ogórków Masła.

W obu przypadkach żywność zanurza się w roztworze solanki, gdzie fermentuje (pozostaje w roztworze) przez zalecany okres. (Twój przepis zawiera szczegółowe informacje.) Po sfermentowaniu postępuj zgodnie z przepisem i przygotuj świeży roztwór solanki do napełniania słoików.

Upewnij się, że jedzenie jest całkowicie zanurzone w roztworze solanki, niezależnie od tego, czy trwa to kilka godzin, czy dłużej. Aby to zrobić, umieść uszczelniony, wypełniony wodą szklany słoik na jedzeniu. Słoik wywiera nacisk, aby utrzymać żywność zanurzoną, gdy zakrywasz pojemnik na solankę.

Garnki kamionkowe są doskonałym wyborem do przygotowywania potraw. Można je znaleźć w wyspecjalizowanych sklepach ze sprzętem kuchennym lub w sklepach z artykułami konserwowymi. Jest jednak ważne zastrzeżenie: nie używaj garnka, który otrzymałeś ze sklepu z artykułami używanymi lub innego używanego. Bez oryginalnego opakowania nie można się dowiedzieć, czy jest bezołowiowe i nadaje się do solenia.

Dawne przepisy konserwowe mogą instruować cię, aby „zanurzać marynaty w solance solankowej wystarczająco silnej, aby unieść jajko”. Odpowiada to 10-procentowej mieszance solanki 1 funta (około 1-1 / 2 szklanki) soli rozpuszczonej w 1 galon wody.

  1. Dom i ogród Hobby Rolnictwo Homesteading: Jak robić świece
Backyard Homesteading All-in-One For Dummies

Todd Brock

Robienie świec może być relaksującym i satysfakcjonującym hobby, ale dla gospodarzy przydomowych jest również naturalnym przedłużeniem ich pragnienia większej samowystarczalności. Nic nie dorównuje uczuciom dumy i przyjemności, które wynikają z patrzenia na piękną, płonącą świecę i wiedząc, że stworzyłeś ją własnymi rękami.

A ponieważ robienie świec nie jest drogim hobby, możesz ozdobić swój dom świecami, a także dać je jako prezenty.

Woskowanie o rodzajach wosków świecowych

Bez wosku twoja świeca się nie pali. Ale niektóre woski są bardziej odpowiednie dla niektórych rodzajów świec.

Wosk parafinowy: zwycięzca i nadal mistrz

Wosk parafinowy to wosk na bazie ropy naftowej i najpopularniejszy wosk do wyrobu świec. Jeśli dopiero zaczynasz świecić, wosk parafinowy stanowi świetny punkt wyjścia. Wosk parafinowy jest niedrogi, łatwy do barwienia i dostępny praktycznie wszędzie. Ma bezbarwną i bezwonną naturę, która umożliwia łatwe dodawanie i niezawodne przewidywanie końcowych kolorów i aromatów. Wosk parafinowy jest powszechnie dostępny w kawałkach i dużych płytach.

Nie daj się skusić na robienie zakupów w jednym miejscu i kupowanie parafiny w sklepie spożywczym. Ten wosk nie jest typem używanym do wyrobu świec; zamiast tego służy do pieczętowania żywności, którą zgarnąłeś.

Wosk pszczeli: Żadnych użądleń

Popularny wybór, wosk pszczeli jest całkowicie naturalnym produktem, który ma przyjemny aromat miodu po spaleniu. Oprócz naturalnego złotego odcienia wosk pszczeli jest dostępny w kolorze białym i innych kolorach. Wosk pszczeli można kupić w arkuszach o strukturze plastra miodu, blokach lub koralikach. Jeśli masz własną przydomową kolonię pszczół, możesz zbierać plastry miodu bezpośrednio z ula.

Niska temperatura topnienia wosku pszczelego (około 140 ° F) i wytrzymałość (jeśli go upuścisz, wgniata się, ale nie pęka) sprawia, że ​​wosk pszczeli jest świetnym woskiem do stosowania podczas robienia świec w pojemnikach z dziećmi.

Wosk żelowy: Czuje się jak galaretka

Nowszy na rynku produkt, wosk żelowy to w zasadzie olej mineralny w połączeniu z żywicą, aby stworzyć mieszaninę o konsystencji galaretki. Żelowy wosk jest również nazywany (niespodzianka!) Żelowym woskiem i wygląda jak przezroczysty żel. Wosk żelowy można znaleźć w większości sklepów rzemieślniczych, zwykle w okrągłym pojemniku przypominającym wiadro.

Jeśli kiedykolwiek kupiłeś żelową świecę, masz świadomość, że wosk żelowy nie twardnieje. Ponieważ wosk żelowy jest przezroczysty, jest popularny do osadzania niepalnych przedmiotów, takich jak muszle lub szklane przedmioty dekoracyjne.

Wosk na bazie warzyw: prosto z ziemi

Wierzcie lub nie, dostępne są woski wykonane z takich produktów, jak soja, wosk palmowy i inne bazy warzywne. Fani tych wosków twierdzą, że palą się czysto i są trwalsze niż inne woski na bazie chemicznej, takie jak parafina. Ale głównym powodem wyboru tego rodzaju wosku jest to, że jesteś weganinem.

Jeśli na opakowaniu nie jest napisane, że wosk jest wyłącznie roślinny, prawdopodobnie tak nie jest.

Znajdź odpowiedni knot

Każdy knot, który wybierzesz, powinien spowodować zapłon świecy. Ale dobrze dobrany knot zużywa cały stopiony wosk we właściwym tempie, tak aby wosk nie kapał ze świecy i aby było wystarczającej ilości wosku, aby płomień nadal działał.

W tej tabeli wymieniono rodzaje knotów i dla których świec są najbardziej odpowiednie.

Po podjęciu decyzji o rodzaju knota musisz dowiedzieć się, jaki rozmiar knota potrzebujesz. Ta decyzja zależy głównie od średnicy świecy. Jeśli nie masz pewności, jaka jest średnica, po prostu zmierz szerokość świecy w jej najszerszym miejscu. Poniższa tabela zawiera ogólny przewodnik na temat wybierania knotów.

Jak zrolować świece z wosku pszczelego

To może być idealna pierwsza świeca dla początkujących. Nie musisz topić żadnego wosku ani używać dużo wymyślnego sprzętu. Po prostu zwijasz arkusze wosku pszczelego w okrągłą świecę. Bez gorącego wosku, bez bałaganu.

A jeśli twoje starania na rzecz zagospodarowania obejmują pszczelarstwo, twoje roczne żniwa nie muszą zaczynać się i kończyć od miodu; możesz użyć własnych plastrów miodu!

Świece z wosku pszczelego są pożądane; w przeciwieństwie do parafiny, nie kapią, nie rozpylają się i nie palą, ale palą się długo. Kup je w sklepie z pamiątkami, a są fantastycznie drogie. Ale nie wtedy, gdy sam je stworzysz!

Jedynym minusem jest to, że wosk pszczeli jest lepki w każdej temperaturze, a staje się jeszcze trudniejszy, gdy jest ciepły. Ale lepkość może działać na twoją korzyść, ponieważ arkusze wosku pszczelego przylegają do siebie podczas ich zwijania.

Kiedy rzucasz świecę, chcesz, aby arkusz wosku pszczelego miał temperaturę pokojową. Idealnie jest w tej temperaturze przez co najmniej kilka dni.

Aby rzucić świecę z wosku pszczelego, potrzebujesz dwóch arkuszy wosku pszczelego i zagruntowanego knota. Oto, co chcesz zrobić:

  1.  Wytnij zagruntowany knot, aby był o 3/4 cala dłuższy niż wysokość gotowej świecy. Jeśli używasz zwykłego arkusza wosku pszczelego o wymiarach 8 cali x 16 cali, Twoja świeca będzie miała około 8 cali wysokości, więc chcesz, aby knot miał około 8-3 / 4 cali. Jeśli zamiast tego chcesz zrobić dwa 8-calowe stożki, po prostu przetnij arkusz na pół długości i zwiń dwie świece.  Połóż arkusz wosku pszczelego na twardej powierzchni i umieść knot wzdłuż krawędzi, jak pokazano na poniższym rysunku.  Naciskaj, płynnie, ale mocno zwijając krawędź arkusza wokół knota i kontynuuj zwijanie wosku pszczelego do kształtu cylindra. Chcesz się upewnić, że jedziesz prosto; w przeciwnym razie twoje krawędzie się nie wyrównają. Chcesz również toczyć się wystarczająco ciasno, aby nie uwięzić powietrza między warstwami, co może mieć wpływ na to, jak dobrze pali się świeca. Jeśli chcesz zrobić kwadratową świecę, po prostu spłaszcz każdą stronę twardym przedmiotem podczas toczenia. Jeśli chcesz zrobić krótszą świecę, wytnij krótki bok arkusza wosku pszczelego na pół przed zrolowaniem.  Po dotarciu do końca pierwszego arkusza dołącz drugi arkusz wosku pszczelego, mocno zaciskając krawędzie każdego arkusza, a następnie kontynuuj zwijanie. W przypadku większej świecy możesz użyć tyle arkuszy wosku pszczelego, aż osiągniesz żądaną średnicę.  Przytnij knot. Poczekaj przynajmniej dzień, najlepiej dłużej, przed zapaleniem.

świeca wosk pszczeli

toczone świece z wosku pszczelego

Chcesz, aby wosk pszczeli miał przynajmniej temperaturę pokojową lub wyższą temperaturę, albo pęknie. Jeśli masz problemy, spróbuj użyć suszarki do włosów do podgrzania pościeli. Ale nie rozgrzewaj się, bo wosk może zacząć się topić i stać się lepkim bałaganem.

Jak zrobić świece formowane

Świeca, którą prawdopodobnie wykorzystasz najbardziej, to podstawowa świeca formowana. Możesz użyć tej jednej podstawowej techniki do stworzenia wielu różnych rodzajów świec. Rodzaj użytej formy nie ma znaczenia; kroki są prawie takie same.

Po wybraniu formy musisz dowiedzieć się, ile wosku musisz stopić. Wlej wodę do formy i zmierz zużytą ilość. Na każde 3,5 uncji płynu potrzebujesz 3 uncji nietopionego wosku.

  1.  Stop swój wosk do określonej temperatury w opakowaniu. Umieść wosk w górnej części podwójnego kotła. Doprowadzić wodę w dolnej części do wrzenia na średnim ogniu, aż się stopi. Do monitorowania temperatury użyj termometru woskowego lub cukierkowego. Nie używaj kuchenki mikrofalowej do stopienia wosku, ponieważ temperatura jest zbyt trudna do kontrolowania i możesz łatwo przegrzać wosk. W przeciwieństwie do jedzenia, wosk nie wygląda na gotowy i nie można go przetestować widelcem. Musisz stale sprawdzać temperaturę wosku. Z reguły rejestrując temperatury w zakresie 200 ° F, należy zachować ostrożność. Większość wosków pali się, jeśli mają 400 ° F lub więcej, a wosk szybko się nagrzewa. Temperatura zapłonu każdego wosku - temperatura, w której się pali - jest podana na opakowaniu.  Spryskaj formę pleśnią, np. Silikonem lub sprayem do warzyw. Użycie środka uwalniającego pomaga usunąć świecę z formy. Jeśli regularnie robisz świece, możesz użyć sprayu o jakości handlowej zamiast oleju roślinnego, ponieważ olej roślinny może z czasem pozostawić warstwę pleśni. Jeśli jednak robisz świece tylko okazjonalnie, spray z olejem roślinnym działa dobrze.  Wytnij knot, aby był o 2 cale dłuższy niż wysokość gotowej świecy, a następnie włóż go do formy.  Gdy wosk osiągnie wymaganą temperaturę, dodaj wszelkie dodatki, kolor lub zapach. O ile nie używasz elastycznej formy, dodaj stearynę proporcjonalnie do 10 procent wosku. Stearin ma wiele zalet, ale szczególnie korzystny jest tutaj fakt, że kurczy on wosk, dzięki czemu świecę można łatwiej usunąć z formy. Po dodaniu składników temperatura wosku prawdopodobnie spadnie, więc kontynuuj podgrzewanie wosku nieco dłużej, aż ponownie osiągnie odpowiednią temperaturę.  Usuń wosk z ognia i powoli i płynnie wlej go do formy. Uważaj, aby nie wlać wody do wosku. Pamiętaj, że pojemnik jest gorący, więc chcesz użyć uchwytów do garnków i mocno chwycić uchwyt pojemnika. Wlej wosk do formy, aż będzie prawie pełna. Zatrzymaj się około 1/2 cala, zanim dojdziesz do szczytu formy. Kluczem jest płynne nalewanie. Nie zmieniaj stale kierunków; możesz później poruszać formą, aby ustawić ją idealnie.  Poczekaj kilka minut, a następnie delikatnie dotknij boku formy, aby usunąć pęcherzyki powietrza.  Gdy twój wosk ostygnie, przebij dziury w wosku wokół knota, aby uwolnić napięcie. Jeśli tego nie zrobisz, wosk odciągnie knot od środka i może utworzyć wklęsłą sekcję na zewnątrz świecy.  Po dłuższym ochłodzeniu wosku, podgrzej dodatkowy zaoszczędzony wosk i wlej go do otworów, które pojawiły się podczas stygnięcia wosku. Ten krok nazywa się przejęciem.  Poczekaj, aż wosk ostygnie prawie całkowicie, a następnie powtórz.

Nie spiesz się z tym krokiem. Jeśli wlejesz wosk, gdy świeca jest jeszcze gorąca i płynna, dodajesz więcej gorącego wosku, który musi się kurczyć.

Po całkowitym ostygnięciu świecy możesz usunąć ją z formy. Po prostu usuwasz wszelkie użyte uszczelnienie, które powinno zwolnić świecę.

Kiedy wyjmiesz świecę z formy, pamiętaj, że spód formy staje się teraz górą świecy.

Jeśli twoja świeca nie wychodzi z formy, być może nie pozwoliłeś jej ostygnąć wystarczająco długo. Poczekaj kilka godzin i spróbuj ponownie później.

Po kilku ćwiczeniach prawie na pewno zechcesz dodać kolor lub zapach lub oba do swoich świec. Podczas procesu topienia do wosku można dodawać dyski z barwnikami woskowymi lub płynne. Aby zrobić świecę zapachową, użyj zapachów przeznaczonych do świec i dodaj ją do wosku w ostatniej możliwej chwili przed nalaniem. Możesz spróbować olejków eterycznych, ale rzadko działają dobrze w świecach.

Zanurz się ze stożkami

Zanurzanie świec jest dość łatwym procesem. Zasadniczo topisz wosk, zanurzaj w nim oba końce knota, pozwól mu ostygnąć i powtarzaj od 20 do 30 razy lub więcej, aż świeca osiągnie pożądaną szerokość. (Większość stożków ma zwykle 1/2 cala średnicy, ale nie czujesz, że musisz podążać za tłumem. Pamiętaj tylko, że jeśli zrobisz zbyt grubą świecę, tworzysz zabawnie wyglądający filar zamiast wąskiego stożka !) Na szczęście nie trzeba robić nic specjalnego, aby uzyskać zwężający się wygląd; to po prostu naturalnie się dzieje.

Oto jak działa ten proces:

  1.  Dowiedz się, jak wysoki ma być każdy stożek, dodaj kilka dodatkowych cali, aby wystał knot, podwoj tę kwotę, a następnie dodaj 4 cale dla przestrzeni. Kiedy tworzysz stożki, zwykle zanurzasz się w parach, ale używasz tylko jednego knota. Jeśli chcesz na przykład utworzyć 6-calowy stożek, weź 6 cali plus 2 cale, aby uzyskać 8 cali. Mnożymy tę liczbę przez 2, aby uzyskać 16 cali (wystarczająca ilość knota na dwie świece), a następnie dodać 4 cale do całości, aby między miejscem na świecę było miejsce. (Nie chcesz, aby końce knota dotykały się nawzajem podczas zanurzania). Aby więc zrobić dwa 6-calowe zwężenia, musisz przyciąć knot do 20 cali.  Przywiąż wagę do każdego końca knota, aby pozostawał zanurzony i prosty podczas zanurzania. Skały działają dobrze jak ciężary. Ciężary te usuwa się później, gdy knot jest wystarczająco silny, aby pozostać wyprostowany.  Rozpuść swój wosk. Podczas zanurzania świec zwykle używa się wosku parafinowego lub mieszanki wosku pszczelego i parafiny. Tak czy inaczej, prawdopodobnie musisz dodać zwykłą 10-procentową stearynę. Rozpuść dwukrotnie wosk, którego potrzebujesz. Musisz mieć dużo resztek, aby mieć wystarczającą ilość wosku do zanurzenia. Zanurzanie działa najlepiej, gdy wosk ma temperaturę około 160 ° F do 170 ° F.  Napełnij puszkę woskiem. Musisz upewnić się, że twoja puszka zanurzeniowa jest wystarczająco wysoka, aby pomieścić rozmiar świecy, którą chcesz zrobić. Wypełnij również zanurzanie może być dość pełne, dzięki czemu możesz zanurzyć prawie do samego knota. Musisz cały czas dodawać wosk do puszki zanurzeniowej, aby był pełny.  Zanurz knot w stopionym wosku, pozwól mu ostygnąć, a następnie ponownie zanurz knot kilkakrotnie, aż osiągniesz żądaną średnicę, jak pokazano na poniższym rysunku. Chcesz zanurzyć knot na tyle głęboko, aby pozostało tylko kilka cali nierozpinanego knota. Nie zatrzymuj się jednak zbyt długo na tym zanurzeniu. Chcesz knota w wosku tylko na sekundę. Zanurz go, a następnie usuń płynnie, aby wosk się nie rozlewał. Jeśli twój stożek wygląda na nierówny, twój wosk nie jest wystarczająco ciepły. Jeśli twój wosk nie gromadzi się na knotu, jest on zbyt gorący. Jeśli wosk nie twardnieje wystarczająco między zanurzeniami, musisz pozwolić mu dłużej ostygnąć między zanurzeniami. Upewnij się, że końce knota nie stykają się ze sobą, w przeciwnym razie powstanie glob woskowy. Możesz użyć rąk, aby rozdzielić końce, lub możesz użyć słomy, kołka lub kawałka tektury.  Umieść knoty nad zębatką lub prętem, aż ostygną. Proces chłodzenia trwa około 3 minut. Zasadniczo wosk powinien być przyjemny w dotyku.  Powtarzaj kroki 5 i 6, aż świeca osiągnie żądaną średnicę. Być może będziesz musiał zanurzyć swoje świece 20 lub 30 razy, a nawet więcej. Za każdym razem, gdy zanurzasz, na knotu gromadzi się więcej wosku. W końcu twój knot staje się dwoma stożkami. Jeśli chcesz, aby powierzchnia była błyszcząca, po ostatnim zanurzeniu zanurz ją natychmiast w chłodnej wodzie.  Poczekaj, aż zwężacze ostygną na kilka godzin przed ich dotknięciem i przycięciem knota do 1/4 cala.
zanurzanie świecy stożkowej

Zasadniczo świece stożkowe mają u dołu średnicę 7⁄8 cala, dzięki czemu pasują do większości świeczników. Jeśli nie używasz formy, prawdopodobnie musisz wyciąć podstawę świecy do tego rozmiaru.

Oczywiście, jeśli już wiesz, których świeczników będziesz używać, możesz przyciąć podstawę świecy do określonego rozmiaru. Aby to zrobić, użyj noża rzemieślniczego, aby wyciąć wokół podstawy schłodzonej świecy. Następnie po prostu usuń paski wosku, aż stożek będzie idealnie pasował do uchwytu.